قانون مدنی – جلد دوم-در اشخاص- كتاب چهارم – در اقامتگاه

قانون مدنی – جلد دوم-در اشخاص- كتاب چهارم – در اقامتگاه

ماده۱۰۰۲
 اقامتگاه هر شخصي عبارت از محلي است كه شخص در آنجا سكونت داشته و مركز مهم امور او نيز در آنجا باشد اگر محل سكونت شخصي غير از مركز مهم امور او باشد مركز امور او اقامتگاه محسوب است . اقامتگاه اشخاص حقوقي مركز عمليات آنها خواهد بود.
ماده۱۰۰۳
 هيچكس نميتواند بيش از يك اقامتگاه داشته باشد.
ماده۱۰۰۴
 تغيير اقامتگاه بوسيله سكونت حقيقي در محل ديگر بعمل ميايد مشروط بر اينكه مركز مهم امور او نيز بهمان محل انتقال يافته باشد.
ماده۱۰۰۵
 اقامتگاه زن شوهر دار همان اقامتگاه شوهر است معذلك زني كه شوهر او اقامتگاه معلومي ندارد و همچنين زني كه با رضايت شوهر خود و يا با اجازه محكمه مسكن عليحده اختيار كرده ميتواند اقامتگاه شخصي عليحده نيز داشته باشد.
ماده۱۰۰۶
اقامتگاه صغير و محجور همان اقامتگاه ولي يا قيم آنهاست .
ماده۱۰۰۷
اقامتگاه مامورين دولتي ،محلي است كه در آنجا ماموريت ثابت دارند.
ماده۱۰۰۸
اقامتگاه افراد نظامي كه در ساخلو هستند محل ساخلو آنها است .
ماده۱۰۰۹
 اگر اشخاص كبير كه معمولا نزد ديگري كار يا خدمت ميكنند در منزل كارفرما يا مخدوم خود سكونت داشته باشند اقامتگاه آنها همان اقامتگاه كارفرما يا مخدوم آنها خواهد بود.
ماده۱۰۱۰
اگر ضمن معامله يا قراردادي طرفين معامله يا يكي از آنها براي اجراي تعهدات حاصله از آن معامله محلي غير از اقامتگاه حقيقي خود انتخاب كرده باشد نسبت بدعاوي راجعه بان معامله همان محلي كه انتخاب شده است اقامتگاه او محسوب خواهد شد و همچنين است در صورتيكه براي ابلاغ اوراق دعوي و احضار و اخطار محلي را غير از اقامتگاه حقيقي خود معين كند.

 

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *