قانون مدنی – جلدسوم- ادله اثبات دعوی- كتاب سوم – در شهادت

قانون مدنی – جلدسوم- ادله اثبات دعوی- كتاب سوم – در شهادت

فهرست

 

باب اول – در موارد شهادت

باب دوم – در شرايط شهادت

 

 

 

باب اول – در موارد شهادت

 

 

ماده۱۳۰۹- در مقابل سند رسمي يا سندي كه اعتبار آن در محكمه محرز شده دعوي كه مخالف با مفاد يا مندرجات آن باشد به شهادت اثبات نمي گردد.
ماده۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ حذف شده است .
ماده۱۳۱۲
 احكام مذكور در فوق در موارد ذيل جاري نخواهد بود.
۱- در مواردي كه اقامه شاهد براي تقويت يا تكميل دليل باشد مثل اينكه دليلي بر اصل دعوي موجود بوده ولي مقدار يا مبلغ مجهول باشد و شهادت بر تعيين مقدار يا مبلغ اقامه گردد.
۲- در مواردي كه بواسطه حادثه گرفتن سند ممكن نيست از قبيل حريق و سيل و زلزله و غرق كشتي كه كسي مال خود را بديگري سپرده و تحصيل سند براي صاحب مال در آن موقع ممكن نيست .
۳- نسبت بكليه تعهداتي كه عادتا” تحصيل سند معمول نميباشد مثل اموالي كه اشخاص در مهمانخانه ها و قهوه خانه ها و كاروانسراها و نمايشگاهها مي سپارند و مثل حق الزحمه اطباء و قابله همچنين انجام تعهداتي كه براي آن عادتا” تحصيل سند معمول نيست مثل كارهائي كه بمقاطعه و نحو آن تعهد شده اگر چه اصل تعهد بموجب سند باشد.
۴- در صورتي كه سند بواسطه حوادث غير منتظره مفقود يا تلف شده باشد.
۵- در موارد ضمان قهري و امور ديگري كه داخل در عقود و ايقاعات نباشد.
ماده۱۳۱۳
 شهادت اشخاص ذيل پذيرفته نمي شود
۱- اشخاص ولگرد و كسانيكه تكدي را شغل خود قرار دهند.
۲- اشخاص معروف به فساد اخلاق.
۳- كسي كه نفع شخصي در دعوي داشته باشد.
۴- شهادت ديوانه در حال ديوانگي .
۵- كساني كه عدالت شرعي آنها محرز نباشد
ماده۱۳۱۳ مكرر– در شاهد: بلوغ – عقل – عدالت – ايمان و طهارت مولد شرط است .
تبصره– عدالت شاهد بايد با يكي از طرق شرعي براي دادگاه احراز شود.
ماده۱۳۱۴
 شهادت اطفالي را كه به سن پانزده سال تمام نرسيده‌اند فقط ممكن است براي مزيد اطلاع استماع نمود مگر در مواردي كه قانون شهادت اين قبيل اطفال را معتبر شناخته باشد.

 

باب دوم – در شرايط شهادت

 

ماده۱۳۱۵
 شهادت بايد از روي قطع و يقين باشد نه بطور شك و ترديد.
ماده۱۳۱۶
شهادت بايد مطابق با دعوي باشد ولي اگر در لفظ مخالف و در معني موافق يا كمتر از ادعا باشد ضرري ندارد.
ماده۱۳۱۷
 شهادت شهود بايد مفادا” متحد باشد، بنابراين اگر شهود به اختلاف شهادت دهند قابل اثر نخواهد بود مگر در صورتيكه از مفاد اظهارات آنها قدر متقيني بدست آيد.
ماده۱۳۱۸
 اختلاف شهود در خصوصيات امر اگر موجب اختلاف در موضوع شهادت نباشند اشكالي ندارد.
ماده۱۳۱۹
 در صورتيكه شاهد از شهادت خود رجوع كند يا معلوم شود بر خلاف شهادت داده است بشهادت او ترتيب اثر داده نميشود.
ماده۱۳۲۰
 شهادت برشهادت در صورتي مسموع است كه شاهد اصل وفات يافته يا بواسطه مانع ديگري مثل بيماري و سفر و حبس و غيره نتواند حاضر شود.

 

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *